Post komt toch gewoon aan, of niet?

Welke ondernemer stuurt nu niet af en toe een brief met een belangrijke inhoud. Bijvoorbeeld een opzegging van een contract, een getekende overeenkomst of een orderbevestiging. Dan ga je er toch vanuit dat post wordt bezorgd. Misschien is dat wel te makkelijk gedacht.

In Nederland pleegt post de volgende dag (of de dag erna) wel te worden bezorgd. Maar heeft deze de ontvanger dan ook in juridisch zin bereikt? Dat ligt best genuanceerd. De wet zegt namelijk het volgende: “Een tot een bepaalde persoon gerichte verklaring moet, om haar werking te hebben, die persoon hebben bereikt.” Dat lijkt logisch, maar wat betekent ‘bereiken’? Moet de brief zijn ontvangen (ontvangsttheorie), of moet de ontvanger van de inhoud van de brief hebben kennisgenomen (vernemingstheorie)?.

Het verschil is essentieel. Als een brief ontvangen moet zijn om aan de wet te hebben voldaan dat deze de persoon bereikt heeft, dan kan het zo zijn dat bij een langere afwezigheid door bijvoorbeeld ziekenhuisopname, of vakantie, juridisch gezien sprake is van bereiken, terwijl de inhoud voor de ontvanger helemaal niet bekend is. Dat wringt toch ergens.

De wet zegt hierover het volgende: “Nochtans heeft ook een verklaring die hem tot wie zij was gericht, niet of niet tijdig heeft bereikt, haar werking, indien dit niet of niet tijdig bereiken het gevolg is van zijn eigen handeling, van de handeling van personen voor wie hij aansprakelijk is, of van andere omstandigheden die zijn persoon betreffen en rechtvaardigen dat hij het nadeel draagt.”

Bij langere afwezigheid is de ontvanger zelf verantwoordelijk dat hij post ontvangt (en van de inhoud daarvan kennis kan nemen).

We gaan een stapje verder. Welk adres moet je nu gebruiken? Daarover is het volgende geoordeeld:

“Als adres in vorenbedoelde zin kan in beginsel – behoudens andersluidend beding – worden aangemerkt de woonplaats van de geadresseerde in de zin van art. 1: 10 BW, dan wel, indien de mededeling een zakelijke kwestie betreft, het zakelijke adres van de geadresseerde, en voorts het adres waarvan de afzender op grond van verklaringen of gedragingen van de geadresseerde mocht aannemen dat deze aldaar door hem kon worden bereikt, bijvoorbeeld diens postbus, e-mailadres of ander adres dat bij recente contacten tussen partijen door de geadresseerde is gebruikt.”

Dus het adres dat gebruikt kan worden is de woonplaats of het zaakadres, maar ook een postbus, e-mailadres of ander adres. Voorwaarde is dan wel dat dit adres recent is gebruikt door de ontvanger in de communicatie met de afzender. Want, zo lijkt de redenering, dat adres is dan het adres waar de afzender van uit mag gaan dat daar de ontvanger bereikt kon worden.

Gelukkig lijkt het dus makkelijker om iemand te bereiken wanneer recent vanaf een bepaald adres wordt gecommuniceerd. Als een afzender naar dat adres een brief of email stuurt, dan heeft die de ontvanger bereikt.

Belangrijke tip is wel dat de afzender moet bewijzen dat de brief is verzonden én op het adres is aangekomen. Bij een aangetekende brief kun je de ‘track and trace’ gegevens bewaren. Bij een email ligt dat wat lastiger wanneer de ontvanger de ontvangst- of leesbevestiging wegklikt. Dus soms is het toch verstandig om de ‘ouderwetse’ postbode voor een belangrijk bericht te gebruiken.

Wilt u meer informatie of heeft u concrete vragen over dit onderwerp? Dan kunt u contact met mij opnemen via mg@windroosadvocatuur.nl, 06-50262027

Deel via: